Her er ein samtale mellom den austlandske storbonden Haralder Éríksson og sonen Éríker Haraldsson ein gong omkring 1450: F: Nú Éríker, hwað havið ið gjórt i dág, þú og Gunnar? Hávið ið gjort mykjyð ga£ið? Því at um þið havið þeð, þá færðu djú£ing, weistu. S: Nei, nei, pápe, mi hávom intji djórt nogo ga£i, mi. Mi wårom bara uppe í åsnom henne, og der sågom mi ein mann sum háe drepi ein æ£g som han stó og f£ådde. F: Hwað seigir ðu, drenger, stóð hann og f£ådde æ£djin? – Nei, þe gjó£e hann sannlia intji, han f£ó æ£djin! Og låttu mig inkji oftare høyre sowó£ið bånamå£ frå ðér! – Men – hwåre war ðe ði såguð ðenna mannin, seigir ðu? S: Jau, pápe, han stó under tátje å sǽtrabúinne wåre. F: Under tákje, hwað er nú þetta, kanstu intje a ta£a reint? Nú skal eg taka eit ták – þetta er eit ták, so mykji ðu weist 'e! Men þeð sum er å sǽtrabúðinne wåre, þeð er þák - og nú skaltu segja þák!! S: þþþák!!

Omsetjing: F: No Erik, kva har de gjort i dag, du og Gunnar? Har de gjort mykje gale? For om de har det, så får du juling, veit du! S: Nei, nei, pappa, me har ikkje gjort noko gale me! Me var berre uppe oppe i åsen her, og der såg me ein mann som hadde drepe ein elg som han stod og flådde. F: Kva seier du, gut, stod han og flådde elgen? – Nei, det gjorde han sanneleg ikkje, han flo elgen! Og lat du meg ikkje oftare høyre sovore barnemål frå deg! – Men – kvar var det de såg denne mannen, seier du? S: Jau, pappa, han stod under taket på seterbua vår. F: Under taket, kva er no dette? Kan du ikkje å tale reint? No skal eg take eit tak – dette er eit tak. Men det som er på seterbua vår, det er þak, og no skal du seie þak! S: þþþak!!