Her er ein samtale mellom den austlandske storbonden Haralder rksson og sonen rker Haraldsson ein gong omkring 1450:

 

F:

N rker, hwa havi i gjrt i dg, og Gunnar? Hvi i gjort mykjy gai? v at um i havi e, fru djing, weistu.

S:

Nei, nei, ppe, mi hvom intji djrt nogo gai, mi. Mi wrom bara uppe snom henne, og der sgom mi ein mann sum he drepi ein g som han st og fdde.

F:

Hwa seigir u, drenger, st hann og fdde djin? Nei, e gje hann sannlia intji, han f djin! Og lttu mig inkji oftare hyre sowi bnam fr r! Men hwre war e i sgu enna mannin, seigir u?

S:

Jau, ppe, han st under ttje sǽtrabinne wre.

F:

Under tkje, hwa er n etta, kanstu intje a taa reint? N skal eg taka eit tk etta er eit tk, so mykji u weist 'e! Men e sum er sǽtrabinne wre, e er k - og n skaltu segja k!!

S:

k!!

 

 

 

Omsetjing:

 

 

 

F:

No Erik, kva har de gjort i dag, du og Gunnar? Har de gjort mykje gale? For om de har det, s fr du juling, veit du!

 

S:

Nei, nei, pappa, me har ikkje gjort noko gale me! Me var berre uppe oppe i sen her, og der sg me ein mann som hadde drepe ein elg som han stod og fldde.

F:

Kva seier du, gut, stod han og fldde elgen? Nei, det gjorde han sanneleg ikkje, han flo elgen! Og lat du meg ikkje oftare hyre sovore barneml fr deg! Men kvar var det de sg denne mannen, seier du?

S:

Jau, pappa, han stod under taket p seterbua vr.

F:

Under taket, kva er no dette? Kan du ikkje tale reint? No skal eg take eit tak dette er eit tak. Men det som er p seterbua vr, det er ak, og no skal du seie ak!

S:

ak!!